บางครั้งอะไรๆก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

เกิดขึ้นโดยไม่ทันให้เราตั้งตัวเตรียมใจ

บางครั้งความสุขก็วิ่งเขาหาเราอย่างง่ายดาย

แม้จะตกใจ แต่เราก็อ้าแขนต้อนรับมัน

บางครั้งความทุกข์ก็ถาโถมเข้าใส่

โดยที่เราไม่อาจปฏิเสธมันได้

บางครั้งความกดดันก็ก่อตัวขึ้นบางๆโดยที่เราไม่รู้สึก

ความกดดันที่เราไม่ได้ตั้งใจสร้างมันขึ้นมา

กว่าจะรู้ ความกดดันนั้นก็ทับเราเสียจนแทบหายใจไม่ออก

อะไรๆล้วนไม่เป็นไปตามที่เราตั้งใจไว้  แต่นั่นก็เป็นสีสันของชีวิต

การได้เป็นบรรทัดฐานของผู้อื่น อาจเป็นเรื่องน่ายินดี  แต่ไม่เสมอไป

บางคนชอบเมื่อได้เป็นที่หนึ่ง  ได้ขึ้นสู่จุดสู่สุด  มีแต่คนให้ความสนใจ

แต่บางคนยินดีกับการได้เป็นคนธรรมดาทั่วไปที่ไม่จำเป็นต้องมีใครมาสนใจ

บางคนชอบอยู่ท่ามกลางผู้คน  แต่บางคนชอบอยู่คนเดียวอย่างเงียบๆ

ในขณะที่บางคน แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน ก็สามารถทำเหมือนมีตัวเองอยู่เพียงคนเดียวได้

บางคนต้องการความจริงใจ แต่กลับได้รับแต่ความเสแสร้งหลอกลวง และหน้ากากจากผู้คนที่หันเข้าใส่

ในขณะที่บางคนไม่ได้คำนึงถึงเรื่องใด จะเสแสร้งจริงใจก็ช่าง ขอเพียงอยู่บนโลกใบนี้ต่อไปก็พอ

คนเราช่างแตกต่าง  ฉันเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ช่างน่าสับสน

อะไรหลายอย่างในตัวเราที่ขัดแย้งกันเอง

ช่างน่าแปลก...

-----------------------

วันก่อนเพิ่งอ่าน Bear Wish ของวงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์จบ

ทำให้รู้สึกอยากมีหมีนอกคอกตัวนั้นเป็นเพื่อนบ้าง

หมีที่มีคำพูดเสียดสีแสบสันอย่างร้ายกาจ

แต่ไม่ทำให้เรารู้สึกอึดอัด

------------------------

วันนี้ใครมาอ่านเจอบันทึกแปลกๆของกะหล่ำก็อย่าคิดมาก

มันเป็นเรื่องปกติที่ไอ้กะหล่ำจะลุกขึ้นมาทำตัวเข้าใจยาก

ยังคงรักเพื่อนๆเสมอนะจ๊ะ ^^